Een paar dagen om op adem te komen.
Soms verlangen we niet naar méér.
Maar juist naar minder.
Minder moeten.
Minder haast.
Minder vol.
Meer ruimte.
Meer rust.
Meer tijd om gewoon te zijn.
Vanuit dat verlangen is Samen vertragen ontstaan.
Niet als een programma waarin je aan jezelf hoeft te werken.
Maar als een uitnodiging om een paar dagen te vertragen, op adem te komen en opnieuw te voelen wat er al is.
Misschien herken je het.
Dat je leven goed gevuld is.
Dat je veel geeft.
Veel denkt.
Veel regelt.
En dat er ergens een verlangen leeft naar eenvoud.
Naar stilte.
Naar ruimte om weer even thuis te komen bij jezelf.
Ik herken dat verlangen.
Het is ook mijn eigen verlangen geweest dat uiteindelijk heeft geleid tot La Balsa.
Hier, aan de voet van de Sierra Nevada, ontdekte ik telkens opnieuw hoe weinig er soms nodig is om weer te voelen wat echt belangrijk is.
Die ervaring wil ik graag delen.
Tijdens Samen vertragen komen we met een kleine groep samen.
We nemen de tijd.
Voor stilte.
Voor ontmoeting.
Voor de natuur.
Voor eenvoudige gesprekken.
Voor samen eten.
Voor wandelen.
Voor lachen.
En voor alles wat zich vanzelf mag ontvouwen wanneer niets hoeft.
Er is geen strak programma dat gevolgd moet worden.
Iedere editie is anders.
We laten ons leiden door het ritme van de dagen, de groep en de plek.
Soms wandelen we.
Soms zitten we gewoon samen in de tuin.
Soms ontstaat er een mooi gesprek.
En soms zegt de stilte meer dan woorden.
In de momenten waarop we samen zijn, nodig ik je uit om af en toe even uit de stroom van gedachten en verhalen te stappen.
Niet om een beter verhaal over jezelf te maken.
Maar om te ontdekken wat er aanwezig is wanneer het verhaal even stil mag worden.
Vaak ontstaat juist daar meer rust.
Meer helderheid.
Meer vrijheid.
Veel deelnemers ervaren dat ze niet alleen uitgerust naar huis gaan.
Maar ook lichter.
Alsof er weer meer ruimte is om het leven te ontmoeten zoals het is.
En misschien is dat wel de mooiste betekenis van vertragen.
Niet dat de wereld verandert.
Maar dat jij haar opnieuw kunt ontmoeten vanuit rust.
Voel je dat dit je aanspreekt?
Dan ben je van harte welkom.
Zoals je bent.